Het rouwproces

Begrijp wat er met je aan de hand is

Soms lijkt het alsof je gevoelens alle kanten opgaan en totaal niet onder controle zijn te krijgen. Je hoopt dat op een dag de pijn verdwenen zal zijn, maar hoe? En wanneer? Als je wat meer inzicht krijgt in wat er met je aan de hand is, zul je er beter doorheen komen. De verwarrende emoties van woede, verdriet en depressie horen bij wat men noemt ‘het rouwproces’. Je rouwt om je kind, zoals elke moeder dat zou doen.

De fasen in dat rouwproces, die hieronder beschreven worden, zijn algemeen, maar kunnen bij elke vrouw weer in een iets andere vorm of volgorde voorkomen. Jij zult immers op jouw eigen unieke wijze je verdriet verwerken en je eigen tijd daarvoor nodig hebben. Deze fasen zul je echter wel kunnen herkennen.

1. Opluchting

Je zult je na je abortus misschien opgelucht gevoeld hebben. Voor een tijdje had je het idee dat jouw problemen voorbij waren.

2. Ontkenning en verstandelijke redenatie

"Het was iets dat ik wel moest doen." "Het was tenslotte alleen maar een klompje slijm." "Het is wettelijk toegestaan, dus is het wel oké." Dit zijn veel gemaakte opmerkingen. Het ontkennen van de waarheid. Dergelijke redeneringen beroven je echter van de gelegenheid om door het rouwproces heen genezing te vinden.

3. Beseffen wat er echt gebeurd is

Daarna ga je je realiseren wat abortus nu eigenlijk echt is en dit kan overweldigend en beangstigend zijn. In totale radeloosheid heb je misschien wel uitgeroepen: "Ik heb m’n kind laten doden." Dit besef kan je doen terugkeren naar de ontkenningsfase, om jezelf opnieuw wijs te maken dat het iets was dat je moest doen. Ga je echter wel verder dan kom je in de meest pijnlijke fase van het rouwproces.

4. Boosheid en depressie

Wanneer je ten volle beseft, wat een abortus werkelijk is, dan komt dat hard aan. Je voelt je kwaad, verraden, gebroken door verdriet of depressief. Gedachten aan zelfdoding kunnen bij je opkomen. Soms lijkt het leven totaal zinloos. Onverklaarbare woede, schuldgevoelens, berouw of zelfverachting overvallen je. Je krijgt misschien last van slapeloosheid, nachtmerries en nare herinneringen. Misschien ben je gaan drinken, gebruik je drugs, of geef je toe aan oppervlakkige relaties en hoop je hiermee de leegte van binnen te vullen en de pijn te verminderen. Je hebt spijt van je abortus en je zou er alles voor over hebben om het ongedaan te maken. Het nemen van beslissingen lijkt een onmogelijkheid. Je denkt veel aan je baby. Hoewel je overweldigd kunt worden door deze gedachten en gevoelens: wees niet bang.

Ze horen allemaal bij het verdriet. Veel vrouwen hebben dit ervaren en hebben uiteindelijk hun pijn kunnen verwerken. Nu is het de juiste tijd om God te zoeken en hulp te vragen bij een begripvolle gelovige, hulpverlener of vriend.

5. Acceptatie en overgave

Met goede hulp (wij willen graag die hulp voor jou zijn) zul je een bepaalde rust en een duidelijk beeld van je verleden krijgen. Wil de genezing volkomen worden, dan zul je vergeving voor jezelf moeten vinden en aanvaarding. En met Gods hulp moet je anderen vergeven. Dagelijks zul je je gevoelens van woede, bitterheid en afkeer van jezelf aan Jezus moeten geven. Als je dat niet doet, ga je er onderdoor.

6. Hoop en herstel

Het is Gods liefde en genade die je tot hiertoe gebracht hebben. Door het offer van zijn Zoon Jezus is er genezing in je leven gekomen. Je mag Hem hiervoor danken en een nieuw begin maken. Je hoeft het niet in eigen kracht te doen.

Het is ook fijn om te weten dat je kindje niet 'weg' is, maar leeft in de Hemel bij God de Vader.

Je kunt nu anderen in hun nood bijstaan, met dezelfde bewogenheid en genade die door Hem aan jou gegeven is. Dat helpt je om los van jezelf te komen en daarmee keert ook je gevoel van eigenwaarde terug.

De weg van verdriet naar genezing, van dood naar leven, kan lang en pijnlijk zijn! Maar tegelijkertijd kan het ook een tijd zijn van groei, van volwassen worden. Je leert jezelf kennen en kunt alles op een rij zetten. Wanneer je je gevoelens niet meer onderdrukt, maar ze leert over te geven aan God, zul je bevrijding ervaren.

De gedachten aan je kind dat je hier op aarde nooit gekend hebt, zullen wel blijven. Die herinnering gaat niet weg met de genezing - wel de wanhoop.

"… Als je christen wordt, wordt je van binnen helemaal nieuw.

Je bent als het ware opnieuw door God geschapen.